Molitva - đapa

MOLITVA – ĐAPA
Baba nam je pokazao način sprovođenja molitve, imajući na umu njeno unutarnje značenje i korišćenjem brojanice ili đapamale.

Očni kapci treba da budu opušteni. Mali prst, prstenjak i srednji prst predsatvljaju tri promenjiva svojstva prirode (guna) odnosno, tamas, rađas i satvu. Četvrti prst, koje je kažiprst, se naziva prstom života i predstavlja čoveka pojedinca, pojedinačnu životnu iskru (điva). Palac predstavlja brahmana. Spajanjem kažiprsta I palca, dok su ostala tri prsta zajedno ispružena i odvojena od njih, predstavlja težnju za sjedinjenjem čoveka (điva) s Bogom (deva) . Taj se položaj naziva činmudra.

Dok obavljamo molitvu, tada brojanicu (đapamala) treba staviti na srednji prst koji predstavlja satvagunu, na taj način izolujući i odvajajući čoveka od gune, a isto tako na taj način izolujući i odvajajući čoveka od svih ostalih guna. Vrhom kažiprsta koji dodiruje palac nastavite pomicati zrnce za zrncem brojanice. To predstavlja težnju i nastojanje čoveka pojedinca (điva) da se sjedini sa Bogom (brahman).

Zrnca brojanice predstavljaju vreme, budućnost koja se kotrlja prema sadašnjosti da bi postala prošlost. Palac koji predstavlja brahmana je taj koji ih pokreće i koji je odgovoran za kretanje vremena, iako mi toga nismo svesni. Na taj način bi molitva (đapa) trebalo da bude posvećena jer sadrži sam izvor aktivnosti, odnosno brahmana, koji stvara svest o životu u stalnoj prisutnosti Boga.

Sprovođenje meditacije i molitve (đapa), kada se obavlja kao sastavni deo našeg svakodnevnog života, razvija u nama moć razlučivanja između onoga što je ispravno i pogrešno, pojačava našu snagu volje i snaži našu moć pamćenja. Za učenike je to najbolja duhovna vežba za razvijanje zdravog pamćenja i izoštravanje intelekta. Što više prijanjamo uz ispravan način tokom sprovođenja đape, to će brži i bolji biti ostvareni rezultati.